NONNULLAE
LOCUTIONES
AD
LATINE
VIVO
EXERCENDUM
Incipiemus
cum
interrogationibus
sicut
ea
quae
in
descriptione
nostri
blogi
est:
…quin
proximum
facias
gradum?
Haec
est
interrogatio
modo
impatienti
imperativa
aexistimata,
verbigratia:
Quin
tu
taces?
Quin
tu
loqueris?
LOCUTIONES
APTAS
AD
REM
EXPRIMENDAM
SICUT
OPINIONEM
AUT
IUDICIUM
‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐ ‐
Mihi
videtur
(+inf.)
Perspicuum
est…
Non
dubito
quin…
Concedo
(+inf.)
[admetre]
Censeo
(+inf.)
[creure]
Ut
opinor,
ut
censeo,
ut
arbitror,
...
Opinio
est
…
Quid
censetis?
Res
non
sinit.
Sic
arbitror!
Sed
hoc
nihil
ad
rem!
Vobis
assentio
ut
(+con.)
Consentio/Differo
(+abl.)
LOCUTIONES
QUAE
SCOPUM
APERIUNT
APTIORES
AD
LATINE
LOQUENDUM
(
ut
Assimil
fert)
1. UT/NE
cum
coniunctivo:
ut
dicas
/
ne
dicas.
2. Gerundium
et
gerundivum:
ad
dicendum
/
ad
rem
dicenda.
3. Participium
futurum:
dicturus.
ETIAM
VIDEAMUS
EAS
QUAE
APTIORES
SUNT
AD
CAUSAM
EXPRIMENDAM
(
ut
Assimil
fert)
1. QUIA
cum
indicativo:
quia
evictus
sum.
2. QUOD
cum
indicativo
ad
veram
causam
et
cum
coniunctivo
ad
dubiam
causam:
quod
Marius
vidit
/
quod
Marius
viderit
.
3. CUM
cum
coniunctivo:
cum
evictus
sim.